Afgescheidenheid

afgescheidenheid

The greatest tragedy of human existence is the illusion of separateness
– Albert Einstein

Gister was ik bij een prachtige workshop van Challenge Day met de oprichters Yvonne en Rich. Hun hele programma Over de streep is eigenlijk gericht op de waterlijn wat laten zakken, zodat de metaforische ijsberg meer zichtbaar wordt. Want in het veel gebruikte plaatje van de ijsberg staat wat boven de waterlijn is vaak voor wat we laten zien, ons imago, en onder de waterlijn voor wat we werkelijk voelen maar niet durven laten zien. Het belangrijkste gevoel wat we niet durven laten zien is het gevoel van eenzaamheid, gevoel afgewezen te worden en er niet bij te horen. Ook de therapievorm PRI verwijst heel mooi naar hoe de basis van al onze overlevingspatronen geworteld is in pijn van afwijzing en eenzaamheid en de angst hiervoor.

Vervolgens zijn we ons hele leven op zoek naar een gevoel van heel wording. Dus gaan we proberen van alles te bereiken waarvan we denken dat dit ons vervuld. Maar die vervulling komt nooit volledig. Zelfs niet als je het gevoel hebt je leven aardig op de rit te hebben. Want bijna iedereen leeft vanuit de illusie dat hij een individu is met een vrije wil. Dit komt voort uit de gedachte en het gevoel dat er een ik is die het middelpunt is van dit leven.

Dit gevoel van afgescheidenheid ontstaat in ieder mens. Het is eigenlijk niets meer dan een energetische verkramping. Maar vervolgens komt er vanaf een jaar of 1,5 de gedachte bij dat je een aparte identiteit bent. Daarvoor ervaar je het leven gewoon zoals het is. Er gaat van alles door een klein kind zijn lichaam heen, maar het heeft geen zelfbewustzijn, geen ik besef. Het kindje ontwikkelt bepaald geconditioneerd gedrag, wat wij weer koppelen aan de gedachte dat dit iets over hem zegt. En dan komt de opvoeding, waarbij ouders denken dat ze het kind op een bepaalde manier moeten vormen; er moeten bepaalde dingen aangeleerd en anderen afgeleerd. En zo gaat ook dit kind geloven dat het een apart individu is die zichzelf moet verbeteren om goed genoeg te zijn.

We zitten echter als mens gevangen in deze illusie. Een dier ervaart het leven zo niet. Die heeft geen ik-besef. Die is gewoon een expressie van het leven zelf. Energie in beweging. Energie die levensvormen aanneemt. Energie die gewoon is. En ja het kan zijn dat er in zo’n dier energie opkomt in de vorm van angst of agressie. Maar dit is als gevolg van conditionering en er is geen apart zelfbewustzijn hierover. Zoals al vaker gezegd: een hond denkt echt niet na het blaffen, ai dat had ik niet moeten doen of zo dat heb ik goed gedaan. Een dier is gewoon één met zijn omgeving. Zonder agenda.

Er is namelijk helemaal niets te bereiken in dit leven. Er is alleen maar dit. Energie dat verschillende vormen aanneemt. Waaronder de menselijke vorm waarin een ik-gedachte ontstaat. Maar dat is zoals Tony Parsons zo mooi zegt niets verschijnend als iets. We zijn als mens echter ontzettend bang voor die leegte, die zinloosheid van het bestaan. Terwijl in die leegte ook juist de echte volheid zit. Het mysterie van het leven. Zo zinloos en zo zinvol tegelijk. Zoals Thich Nhat Hanh zegt: We are here to awaken from our illusion of separateness. Dat is wat echte verlichting is. De bevrijding van het gevoel van afgescheidenheid.

Eenheid

oneness

“If you don’t have the background awareness of oneness, duality becomes real.”
– Alan Finger

We leven in een maatschappij met de focus op de individu. We groeien op met de inprenting dat wij als individu iets moeten worden. Alsof we nu nog niet goed genoeg zijn. Dus gaan we persoonlijk succes en geluk nastreven. We identificeren ons met ons lichaam en andere bezittingen. Geloven dat dit bepaalt wie we zijn. We geloven dat het leven maakbaar is. Dat we alles kunnen nastreven wat we maar willen, zelfs geluk. Vanuit dit geloof gaan we ook van alles beschermen. Uit angst dat we dat waar we ons mee identificeren verliezen. Want wie ben je nog als je dakloos in de goot ligt? Of als je opeens in een rolstoel belandt. Ben je dan nog steeds dezelfde jij? Of geloof je dan je gedachten die jou vertellen dat je een mislukking bent. En praten we zo ook over de ander die in de goot ligt, is hij een mislukking? Of de vluchtelingen die hier naartoe komen, die we verwijtend gelukszoekers noemen. Zijn we niet allemaal op zoek naar geluk? Lees verder

Spiritualiteit als identiteit

truth

A lot of people in spiritual life use the awareness of difference, and the spiritual glorification of difference, as a justification to indulge in that which is ultimately unreal. – Andrew cohen
 

Spiritualiteit lijkt wel het nieuwe geloof. Waar men vroeger bezig was om een goed Christen te zijn, zijn nu velen bezig om zo spiritueel mogelijk te zijn. Maar nog steeds met het doel in de hemel te komen/verlicht te raken. Uiteindelijk is het niets anders dan alle andere activiteiten van het verstand. We hopen door spiritueel te doen dat we geluk en vrede zullen ervaren. Maar door te blijven streven naar iets in de toekomst ga je dit juist niet bereiken. De illusie, dat we er iets voor moeten doen om deze vrede te ervaren, blijft. Spiritualiteit is gewoon een nieuw concept geworden. Gevoed door de gedachte dat als we maar yoga en meditatie doen, super gezond eten, edelstenen hebben liggen, healings, readings en rituelen volgen, etc. we dan deze ultieme staat zullen bereiken. Op deze manier wordt spiritualiteit gewoon een nieuwe identiteit: ‘Kijk mij eens spiritueel zijn’. Het is een grote valstrik van het ego.

Lees verder

Overgave

overgave

Surrender to what is.
Let go of what was.
Have faith in what will be.
– Sonia Ricotti

Vrijheid in overgave. Gangaji zegt het zo mooi, maar wat betekent het en hoe realiseer je het? En met deze vraag begint al meteen het probleem. Want we proberen iets te bereiken. Meestal vrede, ontspanning, rust, vrijheid. En daarmee wijzen we de helft van wat zich in dit leven aandient af. We willen alleen de positieve verschijnselen en gewaarwordingen en niet de negatieve. Overgave is niets anders dan alles wat zich dit moment aandient te omarmen. Bereid zijn alles te ervaren en pijn, angst, verdriet, boosheid te verwelkomen. Lees verder

Verlangen

wereld

Er zijn slechts twee problemen: óf er is iets wat we niet willen, óf we willen iets wat er niet is. – Alexander Smit

In een artikel dat ik onlangs las werd de vraag gesteld wat de achterliggende reden is van vakantie. Is het ontspanning? Jezelf beter leren kennen? Of het verlangen naar iets anders? In ieder geval wordt het gedreven door een gedachte dat het ergens anders beter is. Want anders hoef je immers niet weg te gaan. Om vaak bij aankomst te ontdekken dat de werkelijkheid helemaal niet aan die hooggespannen verwachtingen voldoet. Lees verder