Onze gedachten en de werkelijkheid

mind

‘Our life is the creation of our mind’
– Buddha

Zonder dat we het door hebben zijn we met z’n allen verslaafd aan denken. Want eigenlijk is alles wat er gebeurt leeg, het is het verstand die ergens betekenis aan toevoegt. Zo hebben wij gedachten over wie wij zijn, wie de ander is en hoe die zou moet doen, gedachten over hoe de wereld in elkaar zit en zou moeten zijn, enzovoort. Tevens hebben we gedachten over wat ons gelukkig en ongelukkig maakt. Van waaruit we naar dingen gaan streven of ergens juist vanaf willen. Waardoor we gehecht raken aan bepaalde zaken en bang zijn om dingen te verliezen. Maar zoals Buddha zei: ‘the root of suffering is attachment’.

Oftewel: Laat al je gehechtheid los en je bent vrij! De vraag is alleen, hoe?

Velen bewandelen hiervoor een spiritueel pad. Maar zolang je dit doet om je beter te voelen en van je ongemakken af te komen blijft het voortkomen vanuit hechting aan een uitkomst. En ben je dus feitelijk nog steeds gevangen in je eigen gedachtenconstructie over dit leven.

Wat kun je wel doen. Kijken! Je kunt namelijk elke dag gebruiken voor zelfonderzoek. Kijk waar je in gelooft, wat je vermijdt, vasthoudt, liefhebt, vreest. Vraag jezelf iedere keer: wat denk en voel ik nu? En wie is zich hiervan bewust? Want dat is de toeschouwer, die je helpt kijken zonder zich ermee te identificeren.

Juist ook in het ouderschap is het ontzettend belangrijk dat je bewust wordt van je gedachten en je gevoelens. Bewust worden van wat de emoties van je kind in jou raken en bewust worden van wat jij gelooft over hoe jouw kind zich moet gedragen. Zodra je verwachtingen hebt en gehecht bent aan bepaalde gedragingen ben je niet meer vrij. Is het bijvoorbeeld echt waar dat je kind in een restaurant stil moet zijn en rustig aan tafel moet blijven zitten? Of komt deze gedachte voort uit jouw angst anders te worden afgewezen en raakt het daarmee een gevoel van niet goed genoeg zijn? Maar het omgekeerde geldt net zo hard. Is het echt waar dat je kind alles zelf mag bepalen? Of is dit slechts de andere kant van dezelfde medaille en komt ook deze gedachte voort uit je eigen kind pijn?

Er is geen juist antwoord op hoe je moet opvoeden. Zodra je bewust wordt van alles wat je denkt en voelt dan vloeit daar vanzelf een passende reactie naar je kind uit voort. Echter, ik zie nog vaak dat bewust en onvoorwaardelijk ouderschap wordt gebruikt als een tool. Een gereedschapskist van middelen hoe je op je kind kunt reageren. En tuurlijk kan je dat wat handvatten geven en zijn sommige methoden nou eenmaal meer kindvriendelijk dan anderen. Maar ze blijven voortkomen vanuit een gedachte, een overtuiging over hoe je je kind zou moeten opvoeden.

Er is geen goed of fout. Aan jou dus de uitnodiging om met open blik te gaan kijken. Dan wordt de werkelijkheid je uitgangspunt in plaats van je houdingen en opvattingen. Dan is er niets meer om los te laten of te accepteren, dan is er slechts leven.

2 gedachten over “Onze gedachten en de werkelijkheid

  1. Mooi Anouk. Ik herken dat het ook voor een groot deel over het kind in mijzelf gaat…Dank. Ik ga mezelf weer eens beter bekijken. Want afhankelijk van waar ik sta neem ik waar. Proberen mijn oordeel over wat ik zie uit te stellen. Niet te streng zijn 🙂

    • Helemaal eens Heiko, dit gaat zeker over het kind in jezelf. Als je die kunt helen door zonder oordeel gewaar te blijven van wat er allemaal aan ‘kindpijn’ in jou speelt dan ben je vrij. Vrij om je kinderen echt te ontmoeten in wat er bij hun speelt.

Geef een reactie