Overgave

overgave

Surrender to what is.
Let go of what was.
Have faith in what will be.
– Sonia Ricotti

Vrijheid in overgave. Gangaji zegt het zo mooi, maar wat betekent het en hoe realiseer je het? En met deze vraag begint al meteen het probleem. Want we proberen iets te bereiken. Meestal vrede, ontspanning, rust, vrijheid. En daarmee wijzen we de helft van wat zich in dit leven aandient af. We willen alleen de positieve verschijnselen en gewaarwordingen en niet de negatieve. Overgave is niets anders dan alles wat zich dit moment aandient te omarmen. Bereid zijn alles te ervaren en pijn, angst, verdriet, boosheid te verwelkomen.Dit schrijvende kan ik je uit ervaring ook vertellen dat dit niet zo gemakkelijk is. Op dit moment zit ik in mijn eentje in Nepal en werd ik me weer eens erg bewust van alle angsten en pijn in mij. Want zo in een nieuwe cultuur zijn er hoop dingen onzeker. En onzekerheid vinden wij meestal lastig. We willen graag controle op hoe de dag verloopt. We plannen onze reis, onze hotels en onze excursies. Maar in Nepal loopt het allemaal net even anders. En werd ik dus flink uitgedaagd in me overgeven aan het moment. Een collega van mij had hier een mooie term voor. Verduren. Want dat is waar het om gaat. Ben je bereid om die sensaties en emoties die wij als negatief bestempelen te verduren. We denken dat we het niet kunnen dragen maar uiteindelijk kunnen we alles dragen wat zich aandient. Maar gedachten maken dat we vaak geloven dat dit niet zo is. Gedachten in de trant van ‘ik wil dit niet, ik kan dit niet’. Dit veroorzaakt het lijden, het verlangen naar iets anders en het verzet tegen wat er op dit moment is. Laat je echter alle overtuigingen los over hoe deze situatie hoort te zijn, dan is er puur de gewaarwording in dit moment. Ervaar ze zonder gedachten. Stap vol in de angst of de pijn en ervaar dat het slechts energie in jou is die beweegt. En die ook verandert. Door er een label op te plakken doen we alsof het iets vast is maar als je bereid bent er naar te kijken en te ervaren dan merk je dat het continu verandert. Dat is overgave!

Dit lukt alleen maar als je stil wordt. Zodat je je gedachten kunt doorzien en je verhaal over jezelf kunt doorprikken. Want iedere ochtend als we wakker worden vertellen we ons weer op basis van herinneren over het verleden wie we zijn. Terwijl als je slaapt je gedachten stil zijn en je wel degelijk aanwezig bent maar zonder het ego dat een verhaal over zichzelf vertelt. En dan staan we ’s ochtends op en begint het verhaal over wie we zijn. We zijn moeder, we zijn partner, we zijn kind, we zijn werknemer, we zijn blij, we zijn boos, we zijn verdrietig, etc. Maar dit zijn slechts de rollen die je in dit leven speelt of een emotie in het moment. Dat is ook zo grappig aan mijn trip naar Nepal. Hier speel ik weer een heel andere rol en de Nepalese mensen begrijpen er dan ook niets van als ik vertel dat ik man en kinderen heb. Want dat past niet in het plaatje. En zo spelen we allemaal rollen maar dit zegt niets over wie we zijn. Wie we zijn gaat voorbij al deze rollen. Net als een hond of een kind zijn we allemaal manifestaties van energie. Niets in dit universum is dan ook persoonlijk. Het gebeurt gewoon. Hoe mooi zou het dan ook zijn als we net als deze hond of kind ons kunnen overgeven aan het moment en gewoon zijn. De open ruimte waarin alles er mag zijn, blijheid, vreugde, liefde maar ook boosheid, angst en pijn. Dan is er vrijheid!

Geef een reactie