Boosheid en kracht

pexels anger

Holding on to anger is like drinking poison and expecting the other person to die.

–          Buddha

Vandaag was ik bij de logopedist. Als ik namelijk spanning voel dan komt er een kraak in mijn stem. Het leuke van deze vrouw is dat ze heel holistisch is opgeleid en we dus eigenlijk geen logopedie oefeningen doen maar dieper kijken. Het gaat bij mij dan ook om de angst mij uit te spreken. Uiteindelijk is je lichaam een spiegel van je emoties en een prachtige ingang om bewuster te worden.

Vervolgens kwamen we op een fase in mijn leven die heel bepalend is geweest voor mijn verdere ontwikkeling. Ik ben heel dankbaar voor het pad wat het me daarna heeft gebracht maar op de herinnering zelf zit nog veel lading. En ik dacht altijd verdriet, omdat het me steeds weer raakt als ik het met mensen over deze fase heb. En toen zei zij opeens tegen mij dat het geen verdriet is wat ik voel maar boosheid. Eerst was ik nog ontkennend, aangezien ik degene die mij het advies gaf (wat startpunt was voor neerwaartse spiraal) niets meer verweet. Maar toen opeens kwam die binnen. Ik baalde er enorm van! Het was niet iemand z’n schuld, maar man wat had ik mij onmachtig gevoeld en wat baalde ik enorm dat het zo gelopen was.

Opeens vielen er weer zoveel kwartjes. Want wat we vaak doen als we ons onmachtig voelen is dit gaan overschreeuwen door bijvoorbeeld een ander de schuld te gaan geven. Wat vaak een schijngevoel van macht geeft. Of we gaan onszelf de schuld geven. Ik kwam er dan ook achter dat dit is wat ik jaren ben gaan doen. Waarmee de kracht van boosheid naar binnen keerde en enorm destructief werkte. Zouden we echter in staat zijn de boosheid te voelen zonder iemand (onszelf of een ander) de schuld te gaan geven dan komt er een enorme kracht vrij. Boosheid is namelijk een hele krachtige energie. Maar omdat we bang zijn voor deze energie hebben we niet geleerd om boosheid er gewoon te laten zijn en te voelen.

Het begint al als je een peuter bent. Er zijn vele termen om deze fase te beschrijven: terrible two, ik ben twee en ik zeg nee, etc. Als ouder vinden we het vaak erg lastig als je kind opeens zo’n krachtige eigen wil ontwikkeld en regelmatig in een enorme driftbui belandt. In deze fase is hun boosheid echter meestal nog helemaal niet op iemand gericht, ze balen gewoon ontzettend als iets niet mag. Ouders gaan echter vaak van alles doen om het op te lossen, we worden boos of juist heel lief, gaan straffen of belonen, we schamen ons voor de buitenwereld, etc. Alles om die bui maar te laten stoppen. Die peuter voelt heel goed aan wat jij bij zijn driftbui voelt. Zeker als kinderen ouder worden gaan we het als ouders meestal ook nog eens persoonlijk nemen en ontwikkelen we weerstand tegen deze buien. We geven daarmee het signaal naar onze kinderen af dat deze emotie er niet mag zijn.

Dit is ook wat wij als volwassene mee hebben gekregen. Dat boosheid er niet mag zijn. We gaan vervolgens het onderdrukken en net als met een pressure cooker pan schiet af en toe de deksel er af en worden we boos en wellicht zelfs woedend. Dit bevestigt vervolgens weer onze angst voor boosheid, want boosheid is zo’n immense kracht dat we bang worden voor de destructieve gevolgen als we de boosheid uiten. Maar de boosheid is niet het probleem, het probleem is dat we niet geleerd hebben hoe ermee om te gaan. Dus gaan we het afreageren of slaat het naar binnen toe. Gaan we geloven dat het aan die ander of onszelf ligt. Zouden we in staat zijn om volledig met de boosheid te blijven, dan komt er een enorme kracht vrij.

In mijn voorbeeld van bij de logopedist mocht ik in haar hand knijpen. En bleek dat ik enorm sterk was. Terwijl ik juist daarvoor had zitten vertellen dat ik weinig spierkracht heb en snel verzuring. Maar dat komt omdat ik al die tijd die enorme boosheid binnen heb gehouden. Wat een ruimte kwam er in mij toen ik die boosheid er na al die jaren eindelijk liet zijn. Wat een bevrijding!

Betekent dit dat we nu allemaal anger therapy moeten gaan doen en met z’n allen op een kussen moeten gaan slaan? Absoluut niet. Want de meesten van deze therapieën zijn niet gericht op boosheid over een situatie maar boosheid gericht op een persoon. En ja het is beter om dan op een kussen te slaan in plaats van op die persoon zelf maar het brengt niet die bevrijding met zich mee. Pas als de gehele schuldvraag wegvalt en je vanuit acceptatie over de situatie je boosheid de ruimte geeft wordt het lichter.

Laten we dus met z’n allen ook verantwoordelijkheid gaan nemen voor de boosheid die we collectief met ons meedragen. Er zijn zoveel situaties in het leven waar we ons onmachtig voelen, die ons overkomen. Stop dan met jezelf en een ander de schuld te geven en ga gewoon eens voelen hoe boos je wel niet bent dat dit gebeurt. Knijp eens goed in een balletje en blijf bij het gevoel. Wat een kracht! Wat een levensenergie komt er dan vrij! En wat zal je je daarna lichter en vrijer voelen. Dit wens ik iedereen toe!

Hechting en relaties

hechting en relaties

How wonderful to go beyond wanting and fearing in your relationships. Love does not want or fear anything

–          Eckhart Tolle

Vanuit onvoorwaardelijk ouderschap rijst de vraag of we ook onvoorwaardelijk kunnen houden van onze partner en andere relaties die we aangaan. Onvoorwaardelijk wordt namelijk vaak verward met al het gedrag goedkeuren. Onvoorwaardelijke liefde is echter iets wat voortvloeit als je volledig verantwoordelijkheid neemt voor je eigen gevoelens, gedachten en gedrag. Dan pas ben je namelijk in staat de ander te zien voor wie hij is. Zonder dat je je eigen angsten, verwachtingen, verlangens en pijn op die ander projecteert. En je slechts het door jouw gevormde beeld van die ander ziet.

Om dit te kunnen is bewustwording nodig. Bewustwording van wat er in jou geraakt wordt als die ander jouw behoeften niet vervuld. Vaak voelen we ons dan namelijk afgewezen, niet gezien of gehoord en eenzaam.

Dit gevoel van eenzaamheid en afwijzing ontstaat echter al heel vroeg in ons leven. De mate waarin wij goed gehecht zijn in onze eerste paar jaar bepaalt namelijk hoe wij in ons verdere leven in staat zijn relaties aan te gaan. Velen van ons hebben als baby aandacht gemist, we werden huilend in ons bedje gelaten en kregen niet het huid op huid contact waar we zo naar verlangden. Niet omdat onze ouders slechte mensen waren, het was helaas de tijdgeest waarin het normaal was om baby’s te laten huilen (want goed voor de longetjes) en ze na de bevalling in een ziekenhuisbedje werden gelegd in plaats van op de borst bij mama. Velen van ons hebben het dan ook gemist om echt gekoesterd te worden. Ook op latere leeftijd zijn onze gevoelens niet altijd veilig ontvangen/erkend in plaats daarvan werd het vaak afgewezen of ontkend.

In welke mate we dit ervaren hebben bepaalt zoals gezegd hoe we in ons verdere leven relaties aangaan. Durven we ons bijvoorbeeld kwetsbaar op te stellen en helemaal bloot te geven, zowel fysiek als emotioneel. Relaties zijn dan ook bij uitstek de mogelijkheid en uitnodiging om bewust te worden. Want ja het is heerlijk om op een berg in stilte te gaan mediteren, maar aangezien onze eerste afwijzing en pijn zich heeft voorgedaan in contact met anderen, zit daar ook de heling.

In relatie met de ander kun je keer op keer gaan voelen wat er in jou geraakt wordt. Wordt je bijvoorbeeld boos, verdrietig, angstig, gevoel alles alleen te moeten doen, etc. Het is allemaal een uitnodiging om deze overlevingsstrategieën te laten vallen en te gaan voelen. Voelen hoe spannend het is om kwetsbaar te zijn. Nu als volwassene zijn we namelijk niet meer afhankelijk van onze ouders voor overleving. Maar baby’s die niet geknuffeld worden gaan letterlijk dood. En deze angst hebben we allemaal gevoeld, maar zijn we ons meestal niet van bewust doordat we er allerlei overlevingsstrategieën overheen hebben geplakt. Die laagjes afpellen en verantwoordelijkheid nemen voor het pijnlijke gevoel wat je dan ervaart, daar zit de ingang naar bewustwording en heling.

Dan ontstaat er werkelijke, onvoorwaardelijke liefde. In de eerste plaats voor jezelf en daarmee ook voor je omgeving. Betekent dit dat je al het gedrag goedkeurt? Absoluut niet. Het verschil is dan dat je zonder oordeel over de ander vanuit een ik-boodschap je grens kunt aangeven. Bijvoorbeeld ik vind dit niet fijn. Maar de verwachting dat die ander je verlangens en behoeften vervuld valt dan weg. En daarmee ook de teleurstelling. Wat wel kan betekenen dat als je een sterk gemis voelt, een onvervulde behoefte, je deze wellicht op een andere manier gaat vervullen. Dit kan zijn door middel van het aangaan van andere vriendschappen of oppakken van bepaalde hobby’s maar kan ook dat het betekent dat jullie liefdevol uit elkaar gaan. Omdat blijkt dat jullie behoeften te veel verschillen. Maar als jullie beiden vanuit verantwoordelijkheid en onvoorwaardelijke liefde handelen, valt de angst om elkaar te verliezen weg. Waardoor jij en je partner vrij zijn het leven te leiden dat bij een ieder past. Dan loopt ieder zijn eigen pad, lopen jullie samen op en is het keer op keer kijken of jullie paden elkaar nog kruisen. De vanzelfsprekendheid van samen zijn valt hiermee weg, waardoor de liefde alleen maar meer kan stromen. Zolang we verstrengeld in elkaar zijn, elkaars overlevingsstrategieën voeden en angsten versterken dan is dit eigenlijk geen liefde maar meer een vorm van verzekering en ruilmiddel. Als jij van mij houdt, houd ik van jou. Zodra je van die ander kan houden zonder dat hij van jou houdt, dan is er onvoorwaardelijke liefde.

En om dit te kunnen zal je in de kern moeten voelen dat je veilig bent en durft te vertrouwen op het leven. Dat is waar die hechting in die vroege jaren zo belangrijk voor is. Dat je een basis vertrouwen voelt van ‘ik ben ok’, ‘ik ben liefde waard’. Maar niet getreurd, ook als je dit gemist hebt kun je dit jezelf alsnog geven.

Ik nodig je dan ook uit om zonder oordeel al je gevoelens te omarmen, zonder deze af te reageren of te ontkennen. Wat hierbij helpt is stilte, bijvoorbeeld door te gaan mediteren of je gedachten en gevoelens te gaan opschrijven. Hoe meer je dit oefent hoe meer je vanuit een staat van onvoorwaardelijke liefde voor jezelf contact kunt maken met de ander. En deze ook zonder oordeel en vanuit liefde kan zien.

Namasté

Hechting en veiligheid

pexels-veiligheid

If children feel safe, they can take risks, ask questions, make mistakes, learn to trust, share their feelings, and grow.

–          Alfie Kohn

De laatste jaren komt er veel meer kennis over het belang van een goede hechting tussen ouder en kind. Om je tot onafhankelijk individu met zelfvertrouwen te ontwikkelen is het namelijk nodig dat je je als kind veilig hebt gevoeld. Er zijn echter tal van redenen waardoor een kind dat niet heeft ervaren. Volgens de laatste statistieken geldt dit in meer of mindere mate voor zo’n 40% van de bevolking. Ziekte van ouder of kind kan er bijvoorbeeld voor zorgen dat een ouder in die eerste fase niet goed beschikbaar is. Maar veel vaker is de oorzaak van onveiligheid ouders die schreeuwen, straffen, wantrouwen voelen, moeite hebben met intimiteit en andere oorzaken waardoor ze de hechtingssignalen van het kind niet oppikken. Lees verder

Angst voor afwijzing

pixabay foto rejection

“Rejection doesn’t mean you aren’t good enough; it means the other person failed to notice what you have to offer.”

–          Mark Amend

Angst voor afwijzing is denk ik wel een van onze diepste angsten. Die al ontstaat in onze jongste kindertijd. Als kind zijn we namelijk voor onze overleving afhankelijk van onze ouders. Als zij ons afwijzen door niet in onze behoeften te voldoen dan overleef je het als baby alleen niet. Afwijzing betekent op die jonge leeftijd eenzaamheid. Het gevoel van afgescheidenheid ontstaat hier. Waar de baby zich nog volledig één voelt met de moeder ervaart het door de afwijzing een gevoel van dat er iets mist. Vanuit dit basis gevoel zijn de meesten van ons een heel leven lang op zoek naar het terug vinden van die heelheid. Maar omdat afwijzing pijn doet ontwikkelen we juist allemaal strategieën om daarmee om te gaan. In de hoop dat we dan als nog goed genoeg zijn. Dat we dan alsnog krijgen wat we nodig hebben. Dat we dan ons eindelijk weer heel voelen. Lees verder

Angst of vertrouwen?

trust

Fear is not an instinct. Fear is learned after pain. Curiosity and awareness are instincts, and will protect much better than fear, while still allowing for trust, and the joyful experiences that fear would only push away. ~Doe Zantamata

Deze quote zegt het erg mooi. Alertheid voor gevaar is een instinct die we van nature hebben, maar angst is aangeleerd als gevolg van eerder ervaren pijn. Angst geeft ons de hoop dat er een uitweg is. Maar voor pijn uit het verleden is geen uitweg. Toch laten we angst ons leven bepalen. We denken namelijk dat het ons behoedt tegen toekomstige pijn. De pijn van afwijzing, teleurstelling, gevoel te mislukken, niet goed genoeg te zijn. Maar dit zijn overtuigingen die we hebben meegenomen uit situaties in het verleden. Die we vervolgens op situaties in de toekomst projecteren. Lees verder

Kwetsbaarheid en verbinding

vulnerabiltiy

“Vulnerability is at the core, the heart, the center, of meaningful human experiences.”
–          Brene Brown

Wat is het toch dat we het zo eng vinden om ons kwetsbaar op te stellen? Waarom durven we niet onze diepste gevoelens en verlangens te uiten? Naar mijn mening omdat we bang zijn om afgewezen te worden. Bang voor oordelen van andere mensen. Bang om alleen te staan en er niet bij te horen. Want de pijn die we voelen als we worden afgewezen is een diepe universele pijn. Lees verder

Verantwoordelijkheid

verantwoordelijkheid

“You must take personal responsibility.
You cannot change the circumstances, the seasons, or the wind, but you can change yourself. That is something you have charge of.”

–          Jim Rohn

Geen vrijheid zonder verantwoordelijkheid wordt er vaak gezegd. Maar wat wordt daar dan precies mee bedoeld? Als ik namelijk zo de gemiddelde discussie bekijk blijkt het namelijk dat we dit wel erg lastig vinden. En ik begrijp dat heel goed hoor. We zijn collectief zo geprogrammeerd dat we liever de ander de schuld geven dan naar onszelf te kijken. Maar waarom is dat toch?

Lees verder

De 5 universele menselijke waarden

ware-aard-4

“Practice any one of the human values. Prema (love) is the basis for all the values. Action with love is right conduct. Speak with love and it becomes truth. Thinking with love results in peace. Understanding with love leads to non-violence. For everything love is primary. Where there is love there is no place for hatred.”

Sri Sathya Sai Baba

Wie ben je? Wie ben jij werkelijk? Heb je daar wel eens over nagedacht? Wie je bent voorbij je naam, je lichaam, je werk, je gedachten, je gevoelens, je gezin en dergelijke? Dit zijn namelijk dingen die je hebt maar die niets zeggen over wie je in essentie bent. Het zijn gedachten over wie je bent. En omdat we denken dat we onze gedachten of bezit zijn, voelen we de behoefte dit te verdedigen. Zo verdedigen we maar al te vaak onze mening en ons bezit.

Lees verder

Het huidige moment

huidige moment

“This is my secret. I don’t mind what happens.”
Jiddu Krishnamurti

Laatst hoorde ik het mooie advies dat meditatie eigenlijk niets anders is dan nergens een probleem van maken. Ons verstand heeft namelijk de neiging om over iedere situatie of gebeurtenis een oordeel te vellen, goed of slecht. Lees verder

Zelfliefde

zelfliefde

It’s not selfish to love yourself,
take care of yourself
and to make your happiness a priority.
It’s necessary.
– Mandy Hale

Weinig mensen hebben geleerd om echt van zichzelf te houden. En dan heb ik het niet over een opgeklopt ego dat zichzelf fantastisch vindt, maar jezelf accepteren en liefhebben volledig zoals je bent. Waardoor komt het toch dat we dat zo lastig vinden?

Lees verder